فصل دوّم مبطلات روزه و قضا و كفاره 1 - مبطلات روزه س مبطلات روزه ، چند چيز است ؟ خوردن و آشاميدن ج ده چيز : اول و دوم : « خوردن و آشاميدن » كه هر يك مبطل روزه [ اند ] عمداً نه سهواً ، و موجب قضا و كفّاره است مطلقا ، چه معتاد باشد [ اكل آن ] ، مثل « نان و آب » ، و چه غير معتاد ، مثل « خاك » و « فشرده درخت » و « سنگ ريزه » ؛ چه خوردن و آشاميدن آنها متعارف [ باشد ] و چه غير متعارف ؛ هر چند مأكول و مشروب متعارف باشد ، مثل فرو بردن بقيّهء غذا كه در بُنِ دندان مىماند كه آن مبطل است نيز عمداً ، و سهواً باطل نمىكند هر چند مقصّر باشد در خلال كردن ؛ و احوط خلال كردن است « 1 » چنانچه احوط [ است قضا كردن هر گاه خلال نكرده باشد ] .

--> « 1 » ( لزوم تخليل با علم به دخول غذا ) 1 - با علم به دخول در جوف بر تقدير ترك خلال ، لازم است تخليل ، يعنى اگر نكرد و داخل شد ، روزه باطل است ، و اگر اتفاقاً داخل نشد ، اخلال به نيّت كرده ؛ و با عدم علم به دخول ، تخليل ، احتياط مستحب است ، و اگر اتفاقاً سهواً داخل شد روزه باطل نيست .